ج . خانه ارقم هنگامى كه شمار مسلمانان به سى نفر رسيد و برخى از آنان براى انجام فرايض به كوه‌ها و درّه‌هاى اطراف مكّه مىرفتند ، گروهى از مشركان در كمين آنان مىنشستند و به آزار و اذيّت آنان مىپرداختند . چنان كه گاهى اوقات برخوردهاى فردى بين دو طرف روى مىداد . گفته مىشود : گروهى از مسلمانان براى اقامهء نماز به درّه‌هاى مكّه رفتند ، گروهى از مردم قريش كه در كمين آنان بودند و به دنبالشان مىرفتند ، وقتى مسلمانان را در نماز ديدند ، آنان را تكذيب و كارشان را عيب شمردند . دو گروه با هم زد و خورد كردند . سعد بن ابى وقّاص با استخوان فك شترى بر سر مردى از مشركان زد ، و سرش را شكست . گويند : اين نخستين خونى بود كه در اسلام بر زمين ريخت . « 1 » زبير بن بكّار ، فردى به نام طليب را نخستين كسى مىداند كه در دفاع از رسول اكرم ( ص ) سر عوف بن صبره سهمى را شكست . « 2 » به هر حال ، يك بار ديگر دو نفر مشرك ، دو نفر مسلمان را كه براى نماز به يكى از دامنه‌هاى اطراف مكّه رفته بودند ؛ تعقيب و سپس با آنان درگير شدند . « 3 » على الظاهر اين حوادث جزئى موجب شد كه پيامبر اكرم ( ص ) خانهء ارقم را كه در دامنه كوه صفا قرار داشت ، مركز دعوت و اجتماع ياران خود سازد تا آنان به دور از چشم مشركان به عبادات و اقامهء شعائر دينى خود بپردازند . اين خانه مركز فعاليت پيامبر ( ص ) بود و يك ماه در آن ماند « 4 » و چنان كه

--> ( 1 ) . تاريخ الامم و الملوك ، 2 / 62 . ( 2 ) . الاصابه ، 2 / 233 . ( 3 ) . انساب الاشراف ، 1 / 117 . ( 4 ) . بنگريد : سيره حلبى ، 1 / 283 ؛ سيره دحلان ، 1 / 99 .